فاصله بین من و تو داره غوغا میکنه

طعنه های این و اون عقده هامو وا میکنه

گریه کن چشمای من عاشقی گریه هم داره

می دونم یه روز میاد تورو تمنا میکنه

می دونم که دوری هم یه روز به پایون میرسه

ولی ای کاش تا اونروز عمرم به پایون نرسه

یه روزی که دستم و آروم تو دستاش میگیره

میرسم به ارزو : تنهایی دلم به پایون میرسه

مریم . م فروردین ۸۸

نازك تر از گل چيزي نگوييد به اين دل من

                                 چون چيني نازك است اين دل من

جايي نگويم به فاش سخني

                                كه پر از تمناي توست اين دل من

بيچاره ساده دلي كه شور عاشقي دارد

                              چون عاشق و شيداي توست اين دل من

جامي بنوش و خموش شو اي لب

                              به پاي جدايي ها نشست اين دل من

دل را سخن از عشق نگويم چو نداند

                              گوهري كه به ديدنت نشست اين دل من

مريم . م فروردين ۸۸

باد را یک تکه ابر چند قطره اشک آرام می کند .

قلب من را اما مگر

هیچ کس ُ هیچ چیز آیا رهایش میکند ؟

حتی دریایی زاشک !

قلب من را وصل یار آرام و رهایش می کند .

ای که دیدن روی تو آرزوی من

روی مگیر زمن و یاد کن زمن

                                    مريم .م اسفند ۸۷

                                باید برم من راهی ندارم

تنهای تنهام  بی یارو یاور

                                کنار دریام غروب و دارم

دلم میخواست تو این غروب

                                تورو کنارم داشتم ولی

افسوس و آه که دورم ازتو

                                 تو این زمونه رو به زوالی

چیزی برام نمونده جز

                                 نگاه تو که دنبال منه

دستای گرمت چاره دردم

                                 وقتی که دستات تو دستمه

بیا کنارم بی تو ندارم

                                 حتی امیدی برای بودن 

با تو که باشم پا به پای تو

                                دنیا رو دارم برای موندن

مریم .م دی ماه ۸۷ 

غم توی قلبم شده یه دنیا

نمی دونم من چه گناهی کردم

که باید باشم همیشه تنها

پر از آهم پر از نفرت

پر از رویام که شده حسرت

همه خوابم شده یه رویا

که ببینم من تورو تو غربت

برو از یادم نمی خوام باشم

به یادت هر شب توی خیالم

نفرین این دل به شم سیاهت

که زده آتش همه وجورم

مریم.م  آذر ۸۷

مستی جام شرابست دو چشمان سیاهت ،

من همه عمر دویدم ،

من همه عمر نشستم ،

سر راهی که گذر میکنی از آن !

سر آن کوی که تو می گذری ناز و خرامان !

همه آتش ریزی به دل پیرو جوان،

که چنین چشم سیاه من ندیدم به جهان !

که چنین مستی دلسوز ندیدم به زمان!

آری آری همه سوز دل است ،

نه سوز دل نیست همه خون دل است !

کز برای آتش جام آن چشم سیاهست ،

خون دل کم بود پای آن چشم سیاه ،

که به پایش باید همه جان داد زآه ! 

مریم .م

عاشق چشمای ناز تو شدم

تاچشمامو باز کردم دیدم دلمو برده

پاهای بی جونم به دنبالش دویده

آهای نرو وایسا دلمو پس بده

از بین این همه دل چرا دل من

شدم از یاد عشقم من فراموش

بخوان با تار این دل یه ترانه

که عشقم برده از دل اه و ناله

قاصدک یعنی تولد

قاصدک یعنی تبلور

قاصدک یعنی حضور

قاصدک یعنی خضوع

قاصدک با دل پر درد چه کنم

قاصدک با سینه پر غم چه کنم

قاصدک ساعتی پیش دلم بنشین

با من از قصه پر عشق بگو

شاید از بار غم می کاستی

قاصدک حیف که دنیا بزرگست آنقدر

که تو را گم کردم

در پس پرچین فاصله ها

شایدم دور تر از آن

من ندانم که تو را به کجا برد نسیم

یا که در یک طوفان شانه هاید لرزید

قاصدک چشم به راهم تا بیایی از دور

سبک بال و رقص کنان در وزش نرم نسیم

تا در آغوش گیرم من تو را با جانم

تا که جان گیرم من در پس شعرهایم

یک سبد عطر گل یاس پر از شور و احساس

واسه عاشق شدن تو برای رسیدن به اوج احساس

توی تاریکی شبهام قصه اشکی دوباره

برای این دل پر درد واسه تب ستاره

با یه چشمک دوباره جون بگیر تو ای ستاره

واسه روشن شدن دل تو فقط بکن اشاره